Start laatste volledige lesweek

Onze stage zit er al bijna op. We proberen jullie nog zo veel mogelijk op de hoogte te houden van onze laatste activiteiten.

Zoals we in ons vorig blogbericht al vertelden, vertrokken we donderdag heel vroeg naar Kampot. Daar zwommen we wat in de rivier, keken we even rond op het marktje en bezochten we een dierenpark. Dat park was erg verwaarloosd, ondanks de zeldzame dieren die er aanwezig waren. Buiten ons en het gastgezin waren er geen andere bezoekers te zien. We konden in alle rust kijken naar een beer, een paar tijgers, een leeuw,  een leeuwin en haar welp, een krokodil, twee olifanten, een aantal spectaculaire vogels enz. Er ging een speciale sfeer in het park. We voelden ons wat ongemakkelijk omdat de dieren in erbarmelijke omstandigheden leven. Aan de andere kant was het park toch zeker een bezoek waard!

Op aanraden van de consul gingen we naar een school in Kampot. De consul wil daar in samenwerking met enkele Belgische voetbalteams investeren om er een sportschool van te maken. We kregen een korte rondleiding. Tijdens die rondleiding zagen we dat er nog heel wat mogelijkheden zijn om extra sportinfrastructuur te bouwen, maar vooral om die te onderhouden. De school beschikt al over een voetbalveld, een volleybalterrein, een basketbalterrein en een verspringbak. Deze lagen er onverzorgd bij. Ze waren overwoekerd door onkruid. Op het basketbalveld groeiden zelfs enkele struiken. De directeur sprak met ons via een tolkende leerkracht. Hij zei dat als er geïnvesteerd werd dat ze het terrein dan wel zouden onderhouden. Onze mening was daarbij dat ze dit met hun vorige terrein beter al gedaan hadden. Ruben maakte een verslag van ons bezoek dat we later aan de consul bezorgden.

Vrijdag en zaterdag gaven we de aangepaste les aan de 2 klassen van de 6^e graad. De basis van de les was hetzelfde als die van de 4^e en 5^e graad. In de 6^e graad herhaalden we de oefening op verkopen en kopen. Zowel wijzelf als de leerlingen beginnen meer en meer vertrouwd te geraken met de Engelse instructietaal tijdens de lessen. Vorige week leerden we de dierennamen in het Engels. In de zesde graad gaven we wat extra woordenschat zodat de leerlingen die al vlot Engels kunnen voldoende uitgedaagd blijven. Niet enkel tussen de verschillende graden doen we aan differentiatie. We proberen in iedere klas dit principe toe te passen. De leerlingen die het alfabet al volledig onder de knie hebben, kunnen al beginnen met het schrijven van de aangeleerde woorden.

Zaterdag kwam de consul ons in het gastgezin bezoeken. We spraken over de mogelijkheden van de sportschool in Kampot. Hij ging ook mee naar de lagere school om eens met onze directeur te spreken. Hij vertelde dat ze heel tevreden waren over onze inzet. Er werd ook nog wat over het materiaal gesproken die we voor de school aangekocht hebben. De consul bleef niet lang aangezien hij die avond nog terug naar België vertrok.  

We schrokken er zelf wat van, maar onze laatste volledige lesweek is al begonnen. Uiteraard zullen we blij zijn om familie en vrienden binnenkort terug te zien. Toch zullen we onze school, de leerkrachten en het gastgezin hier missen. In de laatste lesweek focussen we op de kleuren en de lichaamsdelen. Zo leren we bijvoorbeeld het liedje ‘hoofd, schouders, knie en teen’ aan in het Engels. In de lessen LO gaan we verder met de loop-, tik en balspelen. Bij die sportspelen kunnen we onze Engelse instructies soms al wat ondersteunen met enkele woorden in het Khmer. We hebben een eigen woordenboek opgesteld met woorden die we hier goed kunnen gebruiken.  Vooral in de 4^e graad kan dit handig zijn omdat het niveau voor Engels daar nog steeds wat minder is. In de 5^e en 6^e graad geven we de instructies volledig in het Engels. Dit lukt zonder al te veel problemen. Dit is een goeie manier om hun ook tijdens de sportlessen nog wat Engelse woorden bij te leren. 

Groepsfoto in de rivier in Kampot

De kleine kooi van de leeuwin met haar welp. 

De rondleiding in de toekomstige sportschool van Kampot. 

Zoals je ziet is het basketbalveld niet meer wat het geweest is... 

De hesjes om de ploegen te verdelen worden goed gebruikt. 

De consul op bezoek in ons gastgezin. 

We proberen onze blog voor ons vertrek zeker nog eens aan te vullen.

Tot binnenkort dus!

Groeten
Elias en Miel 

3e lesweek

Zondagmorgen hadden Miel en ik een interview met de moeder van mevrouw Savann. De moeder spreekt echter geen Engels, gelukkig was de Engelse leerkracht er om alles te vertalen. We sommen enkele opvallende antwoorden op:

·        

• De overheid controleerde alles en we werden gedwongen om te werken, als we dit niet deden werden we vermoord.

     ·  Ik praat veel met leeftijdsgenoten over dat onderwerp, met anderen veel minder.

• Kinderen in Cambodja moeten over de Rode Khmer leren zodat ze weten hoeveel ons land heeft afgezien.  Daarnaast is het belangrijk dat ze weten dat ons land hier nog altijd de gevolgen van draagt.

Daarna vetrokken we naar Phnom Penh waar we even gingen afkoelen in het olympisch openluchtzwembad. We kochten sportmateriaal met sponsoring van Ruben. Voor we terugkeerden naar ons gastgezin hadden we nog een ontmoeting met de consul (meneer Nowé) en zijn delegatie (meneer Vanneuville, de Cambodjaanse minister van Onderwijs…). Het was een aangename en boeiende ontmoeting.

Maandag begon een nieuwe stageweek en gaven we het sportmateriaal dat we de dag ervoor gekocht hebben. We gaan leren hoe ze dat sportmateriaal (kegels, ballen, hesjes, frisbee, volleybalnet…) op een duurzame manier kunnen gebruiken en bewaren. Dit gaan we doen door het zelf veel te gebruiken tijdens de sportlessen. Zo zien de leerkrachten en de leerlingen hoe ze het materiaal moeten gebruiken. In de school waren ze alvast laaiend enthousiast!

Gisteren en vandaag hebben we enkele sportlessen en Engelse lessen gegeven in de primary school. De leerlingen en de leerkrachten beginnen ons beter en beter te kennen. Voor ons is het echter niet gemakkelijk om ongeveer 350 namen uit het hoofd te leren. Het blijft vooral bij het herkennen van de gezichten. We vinden dat ze allemaal heel goed op elkaar gelijken, maar zij zullen waarschijnlijk net hetzelfde zeggen van ons: ‘the teachers from Belgium’.

Deze avond gaven we nog een activiteit in het weeshuis. De ‘vertrouwensspelletjes’ vielen in de smaak bij de kinderen. Jammer genoeg hoorden we dat dit onze laatste activiteit was. De Engelse leerkracht (van het weeshuis) legde ons uit dat er inspectie kwam van het hoofd van de organisatie. Wij hadden een afspraak gemaakt met de directrice dat we elke woensdag een activiteit mochten geven. Dit gebeurde zonder medeweten van enkele autoriteiten waardoor we geen laatste activiteit meer kunnen geven. Maïté en Ruben kunnen na de ‘inspectiemaand maart’ gelukkig wel nog terugkeren. Via deze weg willen we het weeshuis toch bedanken voor de kans die we kregen. Het was een ervaring die ons zeker zal bijblijven.

We namen het interview af in het huis van onze Engelse leerkracht. 

Het olympisch zwembad waar we even konden afkoelen. 

Hoog bezoek! Letterlijk en figuurlijk... 

(we zaten op het dakterras van een hotel)

We naamtekenden het sportmateriaal. 

We namen afscheid in het weeshuis.

Morgen moeten we al om 4 u 30 uit ons nestje, want dan staat er een rit van 3 uur op het programma naar het authentieke stadje Kampot.  We houden jullie op de hoogte!

Tot  later!

M. & E.

Einde 2e lesweek

Hier zijn we al terug!

Woensdag hebben we een tweede avondactiviteit gedaan in het weeshuis. De kinderen waren opnieuw dolenthousiast. Deze keer hebben we enkele loop- en tikspelen gedaan gecombineerd met enkele balspelletjes. Net zoals vorige week namen Miel en ik een groep en Ruben en Maïté een andere groep. We hebben wel afgesproken dat er in iedere groep enkele oudere leerlingen zitten. We doen dit omdat deze leerlingen al goed Engels kunnen en zo mee kunnen helpen met de uitleg aan de kleinere kinderen. Ook bij de activiteiten zijn de kinderen solidair met elkaar. Je voelt dat ze echt broers en zussen zijn voor elkaar. Iedereen helpt elkaar, jong of oud, groot of klein… Super!

Donderdag is de school gesloten. Daarom besloten we om even te ontspannen en we bezochten de Kiriromberg samen met het gastgezin. In het regenseizoen kan je hier heel wat watervallen bewonderen. Jammer genoeg was dit nu niet het geval, toch was deze uitstap de moeite waard.

Vrijdagmiddag vlogen we er terug in en gaven we een les Engels en sport in de klas van meneer Bunly (6^e graad). De les was wat anders dan de Engelse les die we gegeven hebben in de vorige klassen. De woorden (spoon, fork, bag…) werden ook aangeleerd, maar daarnaast leerden we de leerlingen ook nog eens hoe ze iets konden kopen en verkopen. We vonden dit een belangrijk en functioneel thema. De leerlingen moeten al heel snel zelfstandig zijn (sommige leerlingen gaan dagelijks met hun brommer (!) naar de winkel). In het begin was het niet gemakkelijk om een verkoopsituatie na te doen. Ze hadden wat moeite met de nieuwe woordenschat. Heel wat leerlingen konden het echter wel snel. Zo waren de anderen ook gemotiveerd om het goed te doen. Natuurlijk gaan we dat nog enkele keren herhalen zodat ze het allemaal kunnen.

Ook de sportlessen lukken beter en beter. De leerlingen raken meer vertrouwd met de Engelse instructies die we geven. We letten er op dat we vaak dezelfde woordenschat gebruiken. Naast het vele touwspringen spelen de leerlingen nu soms ook de spelletjes op de speelplaats die wij hen aangeleerd hebben. Vandaag gaven we al 2 uren Engels en deze middag geven we nog 1 uur sport en 1 uur Engels. Soms maken de warme temperaturen en de overvolle klassen het niet gemakkelijk. We hebben wel veel voldoening aan de reacties van collega’s en van de leerlingen! Morgen hebben we een afspraak met de moeder van de Engelse leerkracht (mevrouw Savann). We mogen een klein interview met haar afnemen i.v.m. haar ervaringen tijdens de periode van de Rode Khmer. Benieuwd wat we daar allemaal te horen zullen krijgen! 

Chinees voetbal in het weeshuis.

Miel zoekt de schaduw op, want in de zon is het veel te warm.

      

Boottochtje bij de Kiriromberg. 

'De shop' in de 6e graad. 

In Cambodja zijn er twee verschillende munteenheden 

(riel en Amerikaanse dollar) die allebei aan bod komen. 

Woordbeeld en bijhorende tekening verbinden met elkaar. 

Tot later!  M. & E. 

Begin 2e lesweek

Chem rep so (Hallo)

We zijn ondertussen al begonnen aan onze tweede lesweek. De eerste week is verder vlot verlopen. Zondag zaten we samen met Cham Rean (de afgevaardigde van de consul), onze directeur (meneer  Son) en de Engelse leerkracht (mevrouw Savann). Tijdens die vergadering vertelden ze dat ze zeer tevreden waren. De lessen zelf hebben we zowel voor als na het geven van de les met de Engelse leerkracht besproken.  Ze gaf ons onder andere tips over het bordschrift en over enkele klassikale oefeningen.

We vroegen ook al eens aan de leerkracht en aan de broer van onze gastmoeder (die wat beter Engels spreekt) of er les gegeven wordt over de Rode Khmer in het lager onderwijs. We kregen te horen dat dit vooral in het secundair het geval was. In het lager zijn deze lessen heel beperkt. Ze leren alleen de
grote lijnen en dit vanaf de 4^e graad.

Zondag na de vergadering vertrokken we naar de hoofdstad om daar sportmateriaal voor de school te kunnen kopen. We hoopten om een soort Decathlon te vinden. Helaas kwamen we in een kleinere winkel terecht waar er vooral badmintongerief te verkrijgen was. Wat wij in gedachten hadden was eerder wat materiaal zoals kegels, hesjes om de teams te verdelen, enkele voetballen, tennisballen… Volgend weekend doen we nog een poging om in de hoofdstad een betere winkel te vinden. Er zullen dan meer winkels open zijn aangezien er dit weekend door Chinees Nieuwjaar heel wat winkels gesloten waren. De maandag in school waren ze een beetje teleurgesteld omdat we nog niets bijhadden. Toen we uitlegden hoe dit kwam begrepen ze dat natuurlijk wel. 

In de school gaven we (maandag 23/02) onze 2^e Engelse les. We herhaalden wat we vorige week gezien hadden en leerden nieuwe woordenschat aan. We begonnen ook met het inoefenen van het alfabet. Hierbij hebben we een manier gevonden om te differentiëren. De leerlingen hebben elk een klein krijtbordje. Leerlingen die vlot de ‘a’ schreven mochten starten met de ‘b’ enz. Elias en ik liepen door de klas om te controleren en bij te sturen waar nodig. Sommige leerlingen kunnen het alfabet al heel vlot schrijven en anderen hebben nog veel moeite. De leerlingen die nog moeite hadden, herhaalden tot ze de letter onder de knie hadden. Volgende week zullen sommige leerlingen al beginnen met woorden te schrijven terwijl anderen nog maar tot de letter ‘d’ hebben geoefend. Voor ons is het dus wat zoeken naar een manier om de leerlingen toch samen aan het werk te zetten. We houden wel in de gaten dat het niveauverschil niet nog groter wordt. Het perfecte scenario zou zijn dat we de groepen kunnen opsplitsen volgens hun niveau van Engels. Dit is echter onmogelijk door de infrastructuur en de vele leerlingen. In de sportlessen is het niveauverschil minder merkbaar. De kinderen die het minder goed begrijpen nemen vrij snel over wat ze zien bij hun medeleerlingen. We merken wel een duidelijk verschil tussen de 4^de en de 6^de graad. We houden hier ook rekening mee bij het voorbereiden en aanpassen van de lessen.

De eerste week hebben we in elke graad dezelfde Engelse les gegeven. Onze leerkracht had het zo aangeraden omdat het niveau in de klassen voor Engels ongeveer hetzelfde was. Deze week hebben we er zelf voor gekozen om aan de 6^e graad een iets moeilijkere les te geven. We vroegen nogmaals de raad van onze Engelse leerkracht en ze was enthousiast. We geven pas vrijdag in de zesde graad les dus het resultaat daarvan zal je in het volgende blogbericht kunnen lezen. 

Maandagavond kookten we voor ons gastgezin. We hadden graag frietjes klaargemaakt maar zijn van dat idee afgestapt omdat ze dat hier al kennen. We hebben in plaats daarvan voor macaroni gekozen,  omdat we gemakkelijk aan de ingrediënten konden geraken. Die macaroni viel niet bij iedereen erg in de smaak. Pitch (onze gastzus) vond het gelukkig wel lekker in tegenstelling tot de ouders die heel wat pikante kruiden toegevoegd hebben vooraleer ze het opgegeten hebben. 

Familiediner met Belgische koks en een Belgisch biertje.  

Tijdens de voorbereiding van de lessen kregen we ook hulp uit onverwachte hoek. Onze gastkinderen hielpen met het maken van enkele primitieve kegels om ons speelveld voor de LO-les af te bakenen. Sa (de zoon van de gastheer) ging met ons mee om inkopen te doen voor de muziekinstrumenten die we in het weeshuis gebruikten.

Lesvoorbereiding bespreken met mevrouw Savann

Vergadering met Cham Rean (afgevaardigde van de consul), directie en mevrouw Savann.

Zondag na de vergadering met de leerkracht en de directie hadden we nog een ontmoeting met een pater, Jean Un Son. We kwamen met hem in contact via vader abt René. Hij vertelde dat we altijd welkom waren op zijn parochie in Sihanouville. 

Lea sen haai (tot ziens)!

Elias en Miel

Eerste lesweek + activiteit in het weeshuis

      Eindelijk was het zover. Maandag om 7u 10 hebben we voor de eerste keer les gegeven in Phom Tmiy primary school. We gaven een sportles aan de klas van mevrouw Sophear. De klas telt 55 (!) leerlingen, daarom namen Ruben, Miel en ik elk een groep om in kleinere groepen te kunnen werken. Zoals verwacht was het niet gemakkelijk om instructies te geven, want de kinderen kennen amper Engels. Gelukkig lukt het met heel veel herhalen en gebarentaal. Het doet echt deugd als we merken dat het na een tijdje lukt. ’s Middags gaven we een les Engels en een sportles aan de klas van mevrouw Savann (die zelf ook Engels geeft). Het was even wennen, maar het ging uiteindelijk wel heel goed. Het grote niveauverschil is enorm voelbaar in de klassen. Voor sommige leerlingen is de les gemakkelijk en voor anderen dan weer heel moeilijk. Dat grote verschil komt doordat sommige leerlingen naar een privéschool gaan. Ze krijgen daar extra lessen Engels en hebben meer materiaal ter beschikking. Daarom proberen we om dat niveauverschil op te vangen. Dit zal zeker niet gemakkelijk zijn door het grote aantal leerlingen.
Dinsdag hebben we dezelfde lessen gegeven in de 5^e graad. Voor ons is het goed dat we dezelfde lessen mogen geven aan een andere klas, zo kunnen we onze lessen aanpassen en verbeteren. Gisteren (18/02) was er geen school omwille van het Chinees Nieuwjaar, we konden wel een activiteit geven in het weeshuis. Ook dit was een ervaring om nooit te vergeten! We maakten instrumenten met de middelen die we hier ter beschikking hebben. Enkele foto’s van onze primitieve instrumenten kan je hieronder bekijken. We leerden hen enkele eenvoudige ritmeoefeningen en een liedje. De kinderen hebben heel weinig structuur en luisteren niet altijd, gelukkig maakt de glimlach op hun gezicht heel veel goed.

                                                               Eerste Engelse les

                                                                            Sportles

Groepsfoto met een klas uit de 5e graad

Voorbereiden van de muziekactiviteit voor het weeshuis

Kinderen aan het musiceren in het weeshuis

Solo-act 

Zowel in het weeshuis als in de school zijn we goed van start gegaan. We zijn er zeker van dat we hier nog iets moois kunnen opbouwen. Groetjes Miel en Elias 

Eerste kennismaking met de school

Na heel wat administratie problemen konden we vandaag uiteindelijk echt aan de slag. Door een nieuwe wetgeving werden we wat opgehouden. Zo hadden we in alle scholen een document nodig om les te kunnen geven. We moesten hiervoor wachten op onze begeleiders en met dit document naar het departement van onderwijs gaan.

Nadat we het document in handen kregen gingen we terug naar onze school om ons lesrooster op te stellen. We zullen les geven in graad 4, 5 en 6. Ze gaven ons 7 lessen Engels en 7 lessen sport per week. Elias en ik zullen samen de Engelse les geven. Ook sport gebeurt via co-teaching. In die sportlessen staan we Ruben bij. We kregen te horen dat de klasgroepen uit ongeveer 60 studenten bestaan. Daarbij komt nog dat de klassen maar ongeveer 6 op 7 meter zijn. 

Het lesgeven zelf gebeurt erg leerkracht gestuurd (de leerkracht zegt voor en de leerlingen herhalen). Ondanks de grote groepen zullen wij dit toch wat proberen te veranderen. De Engelse les die we vandaag zagen maakte ons al onmiddellijk duidelijk dat er een enorm niveauverschil is bij de leerlingen. Dit komt volgens de leerkracht door het feit dat sommigen nog naar de privéles gaan om extra Engelse les te volgen. Er was wel wat interactie doordat de leerlingen een dialoog moesten inoefenen.  Hierbij kwamen telkens twee leerlingen aan het woord, de rest van de klas was hierbij wel sterk afgeleid.

Niet alleen het feit dat slechts twee leerlingen aan het woord waren zorgde voor afleiding. Ten eerste had je de open ramen en deur. Daardoor was de sportles die buiten gegeven werd voor veel leerlingen interessanter dan de Engelse les. Ten tweede had je ook kinderen die niet naar school konden. Zij stonden buiten aan het raam toch de les te volgen. We hebben het nu vooral over elementen buiten de klas gehad die voor afleiding zorgen, maar door de vele leerlingen was er in de klas ook heel wat rumoer. Hieronder vind je enkele foto's van de school en het schoolgebeuren. 

De schoolbus

Dalen van de vlag na een dagje les. Dit ging samen met enkele gezangen en rituelen. 

De directie en enkele van de leerkrachten. 

Een van de schoolgebouwen. 

Het voetbalveld van de school. 

De 'drank- en eetautomaten' van de school. 

Een deel van de speelplaats.

Vlijtige leerlingen. 

De sportlessen zijn niet zoals we die in België kennen. De leerlingen volgen vooral instructies op die gelinkt zijn aan verschillende bewegingen. Het lijkt een beetje op disciplineoefeningen uit het leger. 

Morgen observeren we nog enkele lessen en zitten we ook samen met de leerkracht Engels (mevrouw Savann) om onze eerste les voor maandag voor te bereiden. De leerlingen waren alvast heel enthousiast over onze komst en ook wij zien het absoluut zitten! 

Aankomst in gastgezin

Sinds maandag hebben we de toeristische streek achter ons gelaten. We verblijven nu in een gastgezin. We worden hier al helemaal anders bekeken! We zitten op 40 km van de hoofdstad en hier krijgen ze absoluut niet veel toeristen over de vloer. Dit merken we wel aan de starende blikken. Door het gastgezin werden we heel hartelijk ontvangen. Ze voeren ons ook overal naartoe. In onze normen is alles hier zeer primitief. Zo moeten we hier met de hand onze was doen, gaan we naar een 'Frans toilet' en zijn niet alle bedden van een matras voorzien. Ook wordt er hier absoluut niet op een elektrisch vuur gekookt (dit gebeurt nog op een houtvuur). Toen we aan onze gastheer vroegen of hij WiFi had moest hij daar eens om lachen. Er zijn werken in onze straat waardoor er voortdurend een oranje stofwolk hangt. Het is dus wel een hele aanpassing. We krijgen gelukkig lekker eten en kunnen de kinderen en kleinkinderen van onze gastheren al wat Engels bijleren!

Als alles mee zit kunnen we morgen aan het echte stagewerk beginnen.

Hieronder enkele foto's van onze verblijfplaats.